Devletinden bir şey beklemeden kendi tırnakları ile toprak sürenlerin, üretenlerin ve ürettiği ile doyanların yaşadığı coğrafyanın mahsulüdür Trabzonspor.
Henüz futbolun bir sanayiye dönüşmediği Meşin yuvarlağa kara lekenin değil sadece çamurun ve alınterinin bulaştığı o yıllarda emeğinin karşılığını hep kazandı bordo mavili camia.
Bu gün sistemin dişliler arasında sıkışmış bir güçtür Trabzonspor.
Onu var eden gerçekler ile varolabilmek için o gerçeklerle çelişmemeye çabalayan bir camianın adıdır Trabzonspor.
Şehrin ruhu ve coğrafyası daha doğduğun ilk anda seni mücadeleye zorlar.
Bu mücadele kendi öz kaynakları ile verildiğinde, başka bir anlam ve güç vermektedir.
Endüstriyel futbol ve onun yarattığı güç dengeleri, dayanılmaz bir baskı oluşturmaktadır .
Trabzonspor camiası artık başarının anlamını tartışmak ve bir karar vermek zorunda ; Bedeli ne olursa olsun ya onu vareden tüm değerlere sahip çıkmak ve onu temsil etmek yolunda yürümeli yada yozlaşarak mücadele ettiklerine benzeyerek onlarla aynı mücadele silahlarını kullanarak anlık başarılar peşinden koşacaktır.
Bu yolda en önemli sınavı , siyaset üstü davranabilmesinde gerçekleşecektir.
Tabii ki bu camiaya gönül veren bizler…
Avni aker’in o eski çamurlu günlerinde maça girmek için sıraya giren polis jopu yiyen bizler…
Yavuz Selimin toprak kokusunda elinde soğanlı köfte etmek yiyerek yağmur altında ıslanan bizler…
Beni de maça sokarmısın diye abilerine yalvararak maça girip gırtlağından kan gelene kadar takımını destekleyen bizler…
O Trabzonspor’u özlemekte ve onu sahiplenmekteyiz.
O Trabzonspor, alın terinin son damlasına kadar futbolcusunun formasını ıslattığı…
Anadolu’daki tüm güçsüzlerin gücü, sessizlerin sesi olan Trabzonspor’u…
Parçası olmaktan taraftarı olmaktan gurur duyduğumuz hiçbir güce ve baronlara boyun eğmeyen Trabzonspor’u istiyoruz.
Ceyhun Eskici
